Η Λάλα και η κα. Κούλα, επιτελούς στο τελευταίο από τα 30 σκαλοπάτια της πνευματικής σκάλας: Περί Αγάπης, Ελπίδος και Πίστεως (οπού τις περίμεναν οι τρεις φίλες τους)

Η Λάλα και η κα. Κούλα, χωρίς να είναι, είναι στο εικοστό-ένατο από τα 30 σκαλοπάτια της πνευματικής σκάλας: Περί απαθείας. (Ξέρεις, μερικοί το λένε και νιρβάνα)

Η Λάλα και η κα. Κούλα είναι ... Ωω! ... στο εικοστό-όγδοο από τα 30 σκαλοπάτια της πνευματικής σκάλας: Περί προσευχής. (Ξέρεις, όταν είναι πάνω από τις δυνάμεις και πέρα από την αντίληψή σου.)

Η Λάλα και η κα. Κούλα είναι σιωπηλές και ζαλισμένες εκεί ψηλά στο εικοστό-έβδομο από τα 30 σκαλοπάτια της πνευματικής σκάλας: Περί ησυχίας. Περί διαφοράς και διακρίσεως ησυχιών. (Ξέρεις, όταν κάνεις πως δεν ακούς)

Η Λάλα και η κα. Κούλα, κοιτάχτηκαν στα μάτια στο εικοστό-έκτο από τα 30 σκαλοπάτια της πνευματικής σκάλας: Περί διακρίσεως λογισμών και παθών και αρετών. Περί διακρίσεως ευδιακρίτου. (Ξέρεις πως κάνω πως δεν ξέρω ότι κάνεις πως δεν ξέρεις;)

Η Λάλα και η κα. Κούλα, σαν να σκόνταψαν για λίγο στο εικοστό-πέμπτο από τα 30 σκαλοπάτια της πνευματικής σκάλας: Περί ταπεινοφροσύνης. (Ξέρεις, είναι κάτι με Γιαπωνέζους).

Η Λάλα και η κα. Κούλα, ανεπαισθήτως βρέθηκαν, στο εικοστό-τέταρτο από τα 30 σκαλοπάτια της πνευματικής σκάλας: Περί πραότητος και απλότητος. (Ξέρεις μόνο αν δεις ολόκληρη την εικονα).

Η Λάλα και η κα. Κούλα, ―no comment― στο εικοστό-τρίτο από τα 30 σκαλοπάτια της πνευματικής σκάλας: Περί λογισμών βλασφημίας. (Ξέρεις, δεν θα πω, γιατί έχω καλή ανατροφή).

Την Λάλα και την κα. Κούλα, τις ακούμπησε η Μοίρα στο εικοστό-δεύτερο από τα 30 σκαλοπάτια της πνευματικής σκάλας: Περί υπερηφανείας. (Δεν ξέρεις, διότι είναι στο DNA).

Η Λάλα και κα. Κούλα στάθηκαν για μια πόζα στο εικοστό-πρώτο από τα 30 σκαλοπάτια της πνευματικής σκάλας: Περί κενοδοξίας. (Ξέρεις: κούφια λόγια με σκοπό τα Like).

Η Λάλα και κα. Κούλα θαυμάζουν την θαρραλέα κοκκινοσκουφίτσα, διασκελίζοντας το εικοστό από τα 30 σκαλοπάτια της πνευματικής σκάλας: Περί δειλίας. (Ξερεις αν ήξερε για τον ξυλοκόπο από την αρχή;).

Η Λάλα και κα. Κούλα ακούνε ένα φίλο που διαβάζει "το ξενύχτισμα του Φίνεγκαν", πάνω στο δέκατο-ένατο από τα 30 σκαλοπάτια της πνευματικής σκάλας: Περί αγρυπνίας. (Ξέρεις: η αγρυπνία είναι μια εκδήλωση συμπαράστασης που γίνεται νύχτα και από μακριά).

Η Λάλα και κα. Κούλα δεν ξύπνησαν στο δέκατο-όγδοο από τα 30 σκαλοπάτια της πνευματικής σκάλας: Περί ύπνου και προσευχής. (... πατριωτάκια του ηλίου ... Ω! μη κοιμάστε, ω! μη νυστάζετε ... Μην τάξεις του άγιου κερί και του λαού κουλούρι). (medley με δυο τραγούδια και μια παροιμία)

Η Λάλα και κα. Κούλα περάσαν ανώδυνα το δέκατο-έβδομο από τα 30 σκαλοπάτια της πνευματικής σκάλας: Περί αναισθησίας. (Μα φυσικά, όταν εγώ ξεχνώ το πόνο, δεν πονάει κάνεις).

16/30

Για την Λάλα και κα. Κούλα το πέρασμα, κάθε φορά, από το δέκατο-πέμπτο από τα 30 σκαλοπάτια της πνευματικής σκάλας, γίνεται για πρώτη φορά: Περί αγνείας. (Ξέρεις το λέμε και off the record

Η Λάλα και κα. Κούλα έχουν ξαναβρεθεί στο δέκατο-τέταρτο από τα 30 σκαλοπάτια της πνευματικής σκάλας: Περί γαστριμαργίας. (Ναι, τρώνε, αλλά στο τραπέζι γίνονται και τρομερές συζητήσεις).

Η Λάλα, κρατώντας στο χέρι το δεύτερο βιβλίο της Ποιητικής του Αριστοτέλη, ρώτησε την κα. Κούλα που ηταν πάνω στο δωδέκατο από τα 30 σκαλοπάτια της πνευματικής σκάλας: Περί ψεύδους. ― Ξέρεις, εκείνο με το λαγό και το λιοντάρι;

Η Λάλα και η κα. Κούλα άκουσαν ενώ πατούσαν στο ενδέκατο από τα 30 σκαλοπάτια της πνευματικής σκάλας: Περί πολυλογίας και σιωπής (η σιωπή είναι χρυσός, τα λόγια είναι φτώχεια, ο λόγος σου με χόρτασε και το ψωμί σου φα' το).

Η Λάλα και η κα. Κούλα ξεχνούν το ένατο από τα 30 σκαλοπάτια της πνευματικής σκάλας: Περί μνησικακίας (θυμάσαι: το κακό δεν είναι αποτέλεσμα, είναι σκοπός).